Mesazhe të shkurtra fetare që shprehin kuptimet e mirësisë dhe frymëzimit.
playsinline >
Islami nënkupton dorëzimin ndaj Allahut, Krijuesit dhe Sistemuesit të universit, si dhe nënshtrimin ndaj Tij me dashuri e madhërim. Baza e Islamit është besimi në Allahun, se Ai është Krijuesi dhe çdo gjë tjetër përveç Tij është e krijuar dhe se Ai është i denjë për adhurim, i Cili është i Vetëm dhe pa ortak, askush nuk është i denjë për adhurim përveç Tij. Atij i përkasin emrat më të bukur e cilësitë më të larta dhe Atij i përket përsosuria absolute, pa kurrfarë mangësie. Ai as lind, as është i lindur dhe askush nuk është i barabartë e i krahasueshëm me Të. Ai as futet e as mishërohet në ndonjë prej krijesave të Tij.
Islami është feja e Allahut të Lartësuar. Ai nuk pranon asnjë fe tjetër nga njerëzit. Ajo është feja me të cilën kanë ardhur të gjithë të dërguarit.
Prej bazave të Islamit është besimi në të gjithë të dërguarit dhe se Allahu çoi të dërguar për t’ua përcjellë urdhrat e Tij robërve të Vet dhe u zbriti atyre libra. I Dërguari i fundit ishte Muhamedi صلى الله عليه وسلم, të cilin Allahu e dërgoi me ligjin hyjnor, që i shfuqizoi ligjet e të dërguarve para tij. Allahu e fuqizoi me mrekulli madhështore, më e madhja e të cilave është Kurani i madhërishëm, Fjala e Zotit të botëve, Libri më madhështor që e njohu njerëzimi. Ai është i paimitueshëm në përmbajtje, shprehje e renditje. Tek ai është udhëzimi drejt së vërtetës, e cila të çon drejt lumturisë në këtë botë dhe në botën tjetër. Ai është i ruajtur deri më sot, në gjuhën arabe në të cilën është shpallur; asnjë fjalë nuk i është ndryshuar e as shtrembëruar. Ndër bazat e Islamit është besimi në melekët dhe besimi në Ditën e Fundit,
se Allahu do t’i ringjallë njerëzit nga varret e tyre në Ditën e Kiametit për t’i llogaritur për veprat e tyre. Ai që është besimtar, do të ketë lumturi të përjetshme në Xhenet, ndërsa ai që nuk beson dhe bën vepra të këqija, do të ketë dënim të madh në Zjarr. Prej bazave të Islamit është që të besosh në atë që e ka caktuar Allahu, qoftë mirë, qoftë keq.
Muslimanët besojnë se Isai (Jezusi) është rob i Allahut dhe i dërguar i Tij, e jo biri i Zotit, sepse Allahu është madhështor dhe nuk i takon të ketë bashkëshorte e as fëmijë. Allahu na tregoi në Kuran se Isai ishte profet, të cilit Allahu i dha shumë mrekulli dhe se Ai e dërgoi te populli i tij që t’i ftojë për ta adhuruar Allahun, të Vetëm e pa ortak. Gjithashtu na tregoi se Isai nuk u kërkoi njerëzve ta adhuronin, por ai vetë e adhuronte Krijuesin e tij.
Islami është fe që përputhet me natyrën njerëzore dhe mendjen e shëndoshë. Ai është i përligjur nga Krijuesi madhështor për krijesat e Tij. Ai është fe e mirësisë dhe e lumturisë për të gjithë njerëzit. Ai nuk dallon një racë ndaj një tjetre, një ngjyrë ndaj një tjetre; përkundrazi, njerëzit në të konsiderohen të barabartë. Askush në Islam nuk dallohet nga të tjerët, përveçse me vepra të mira.
Çdo njeri i mençur duhet të besojë në Allahun si Zot, Islamin si fe e Muhamedin si të Dërguar, dhe kjo është një çështje për të cilën njeriu nuk ka zgjidhje, sepse Allahu do ta marrë në llogari në Ditën e Kiametit se si u është përgjigjur të dërguarve: nëse ai është besimtar, atëherë do të arrijë fitore e sukses madhështor, e, nëse është jobesimtar, atëherë do të ketë humbje të qartë. Ai që dëshiron të hyjë në Islam, duhet të thotë:
أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمدا رسول الله
«Dëshmoj se nuk ka zot që meriton të adhurohet përveç Allahut dhe dëshmoj se Muhamedi është i Dërguari i Tij», duke e ditur kuptimin e saj, duke besuar në të, dhe kështu bëhet musliman. Pastaj ai e mëson pak nga pak pjesën tjetër të obligimeve të Islamit, që t’i jetësojë urdhrat e Allahut.
Mesazhe që të frymëzojnë
A mund të ekzistojë jeta pa shkak? Apo ky univers i përsosur u shfaq rastësisht? Kush i vendosi ligjet e natyrës dhe i bëri ato të qëndrueshme e të pandryshueshme? Kush vendosi në çdo qelizë të trupit tënd një sistem aq të saktë që ruan ekzistencën tënde? Arsyeja dhe logjika nuk mund ta pranojnë që e gjitha kjo të jetë pa Krijues; e vërteta është se ajo është vepër e një Zoti të Madh, të Dijshëm dhe të Plotfuqishëm.
Në arabisht Krijuesi quhet “All-llah”, që do të thotë “Zoti i vërtetë, i vetmi që meriton adhurim”. Këtë fjalë e përdorin të gjithë arabët — myslimanë, hebrenj dhe të krishterë — për t’iu referuar Krijuesit të Madhëruar. Allahu është Krijuesi i çdo gjëje; tek Ai drejtohen krijesat në vështirësi, dhe Atij ia luten me shpresë. Ai nuk mishërohet në krijesat e Tij, por qëndron i ndarë prej tyre; nuk ka të ngjashëm e as të barabartë, Ai është Një, pa ortak, dhe kush adhurohet përveç Tij është një zot i rremë që nuk meriton adhurim.
Krijuesi i Madhëruar duhet të ketë çdo bukuri dhe përsosmëri, dhe të jetë i pastër nga çdo mangësi e e metë. Ai nuk mund të jetë një statujë e pajetë, nuk ka shok, familje apo fëmijë, dhe nuk ka nevojë për krijesat që Ai vetë i krijoi dhe u dha riskun. Ai është i përsosur në qenien, cilësitë dhe veprat e Tij, i pavarur nga të gjitha botët. Kush e kupton këtë të vërtetë, e di se çdo gjë tjetër është e mangët dhe e pavlefshme, dhe se vetëm Allahu është Zoti i vërtetë që meriton të adhurohet.
Mendo për mirësitë e Allahut ndaj teje: Ai është që të krijoi, të furnizoi, të ruajti në barkun e nënës tënde dhe të përkujdesi në fëmijëri derisa u bëre siç je sot. A nuk është detyrë të kërkosh mënyrën se si ta adhurosh dhe ta kënaqësh Atë? Falënderimi i vërtetë kërkon që adhurimi yt të jetë sipas asaj që Ai ka caktuar, jo sipas dëshirës sate. Ai që e njeh mirësinë e Krijuesit të tij duhet ta adhurojë ashtu siç Ai ka kënaqësi dhe duhet të shpenzojë nga koha e tij për të kërkuar me sinqeritet fenë e vërtetë, e jo të ndjekë verbërisht gjyshërit e tij apo të mbetet në një fe që Krijuesi nuk e miraton.
A është e arsyeshme që Allahu të na krijojë pa na treguar qëllimin e ekzistencës sonë në këtë botë? Nuk është logjike që Krijuesi të na lërë pa shpjeguar pse na krijoi! Të na linte pa shpallje dhe pa të dërguar do të ishte kotësi, dhe Krijuesi është i pastër nga kotësia; prandaj Allahu dërgoi të dërguarit e Tij për të na njohur me Të dhe për të na treguar qëllimin e ekzistencës sonë. Ai i mbështeti të dërguarit me shumë prova që vërtetojnë sinqeritetin e tyre. Ata na treguan se kjo jetë është një provim dhe se Allahu na krijoi për ta adhuruar Atë. Kush e njeh Allahun dhe i bindet Atij, do të ketë lumturi të përjetshme në xhenet, ndërsa ai që adhuron dikë tjetër ose mohon të dërguarit, do të ketë zjarrin e xhehenemit në botën tjetër. Jeta nuk është lojë apo kotësi, por një provim i shkurtër me rezultat ose lumturi të përjetshme ose mjerim të përhershëm.
Allahu ka dërguar shumë profetë dhe të dërguar gjatë historisë. Çdo profet e ftoi popullin e vet që të adhuronte vetëm Allahun, pa ortak. Sa herë që njerëzit ndryshonin mësimet e profetëve, Allahu dërgonte një tjetër për t’i kthyer ata në teuhid. Kështu, Islami nuk është një fe e re, por e njëjta fe që sollën Ademi, Nuhu, Ibrahimi, Musai, Isai dhe të gjithë profetët. Domethënia e tij është nënshtrimi ndaj Allahut vetëm në adhurim dhe bindje, si dhe shmangia nga shirku dhe pasuesit e tij. Pastaj Allahu e përmbylli shpalljen me Muhamedin ﷺ për të sqaruar të vërtetën që ftuan të gjithë profetët dhe për të larguar shtesat e rreme që njerëzit i kishin futur në fenë e tyre. Mesazhi i tij i fundit ringjalli mësimet e humbura të të mëparshmëve dhe konfirmoi mesazhin e përhershëm: të adhurohet vetëm Allahu dhe të mohohet çdo gjë tjetër. Kush beson në Muhamedin ﷺ ka besuar në të gjithë profetët; kush e mohon atë, i ka mohuar të gjithë, sepse mesazhi i tij është vazhdimi dhe përmbyllja e tyre.
Besimi i vërtetë është të besosh në të gjithë profetët dhe të dërguarit e Allahut pa bërë dallim. Kush ishte në kohën e Nuhut nuk mund të ishte besimtar veçse nëse besonte në të, dhe po ashtu ata që erdhën pas tij në kohën e Ibrahimit, Musait apo Isait nuk mund të ishin besimtarë veçse duke besuar në të gjithë. Sot, pas dërgimit të Muhamedit ﷺ, Allahu nuk pranon nga askush fe tjetër përveç nëse beson në Muhamedin dhe në të gjithë të dërguarit para tij. Ai që beson në disa profetë dhe mohon të tjerët, në të vërtetë i mohon të gjithë, sepse ai ka refuzuar mesazhin e Allahut që i dërgoi ata. Për këtë arsye, Islami është feja e vërtetë, sepse bashkon besimin në të gjithë profetët pa përjashtim. Sot është detyrë të ndiqet i dërguari i fundit, Muhamedi ﷺ, sepse ai u dërgua nga Krijuesi dhe mesazhi i tij shfuqizoi ligjet e mëparshme. Kush e mohon atë, ka mohuar edhe Atë që e dërgoi.
Çdo profet që Allahu dërgoi, e mbështeti me mrekulli që tregonin vërtetësinë e tij; Musai e ndau detin me shkopin e tij, Isai shëroi të verbrit dhe të sëmurët me lejen e Allahut. Sa i përket Muhamedit ﷺ, atij iu dhanë shumë mrekulli, më e madhja prej tyre është Kurani: një libër elokuent, i mrekullueshëm në fjalë dhe kuptim, që sfidoi arabët dhe të tjerët të sillnin diçka të ngjashme, por nuk ia dolën kurrë, dhe ai mbetet i ruajtur pa ndryshim deri më sot. Ndër mrekullitë e tij janë gjithashtu parashikimet e gjërave të fshehta që ndodhën siç i tha, ndarja e hënës dhe burimi i ujit nga gishtat e tij. Ai është me të vërtetë i Dërguari i Allahut, dhe ndjekja e tij është detyrë për çdo njeri.
Allahu në Kuran na ka njoftuar se feja e vetme që Ai pranon është Islami dhe se çdo fe tjetër është e pavlefshme. Ai ka sqaruar se librat e mëparshëm janë shtrembëruar dhe ndryshuar, prandaj Ai dërgoi të dërguarin e Tij, Muhamedin ﷺ, për t’u rikthyer njerëzve të vërtetën për të cilën ftuan të gjithë profetët — adhurimin e vetëm të Allahut pa ortak dhe mohimin e çdo gjëje tjetër. Allahu thotë:
﴿Kush kërkon fe tjetër përveç Islamit, atij nuk do t’i pranohet dhe në botën tjetër do të jetë ndër humbësit﴾ [Ali Imran: 85]
Pra, Islami është feja e vërtetë dhe rruga e vetme drejt kënaqësisë së Allahut dhe xhenetit.
Allahu në Kuran ka thënë se Isai, biri i Merjemes, është robi dhe i dërguari i Tij; Allahu e dërgoi me mrekulli të mahnitshme — si ringjallja e të vdekurve dhe shërimi i të verbërve dhe të sëmurëve me lejen e Allahut — dhe të gjitha këto ishin dëshmi të vërtetësisë së tij si i dërguar nga Allahu. Por të krishterët e shtrembëruan fenë e tij dhe pretenduan se ai është Zot ose biri i Zotit. Allahu e ka rrëzuar këtë pretendim, i cili bie përballë pyetjeve logjike që tregojnë se e vërteta, në përputhje me arsyen dhe natyrën njerëzore, është ajo që ka sjellë Kurani.
Allahu thotë:
﴿Mesihu, biri i Merjemes, nuk është veçse një i dërguar; shumë të dërguar kanë ardhur para tij, nëna e tij ishte grua e drejtë; ata të dy hanin ushqim. Shiko si ua shpjegojmë argumentet dhe shiko si largohen nga e vërteta﴾ [El-Maide: 75]
Këto fakte janë të mjaftueshme për të treguar pavlefshmërinë e hyjnizimit të Isait dhe për të vërtetuar se ai ishte një njeri fisnik dhe profet i dërguar. E vërteta është se Allahu është Një, pa ortak, dhe Isai është robi dhe i dërguari i Tij; detyra sot është të besohet në profetin e fundit, Muhamedin ﷺ, dhe në Kuranin që Allahu e ka ruajtur nga shtrembërimi.
Allahu në Kuran na ka njoftuar se kjo jetë nuk është kotësi, por pas saj qëndron një ditë e madhe — Dita e Ringjalljes — kur njerëzit do të ringjallen pas vdekjes dhe do të gjykohen për veprat e tyre. Në atë ditë, myslimanët që i përkushtohen Allahut do të shpërblehen me xhenet dhe lumturi të përjetshme, ndërsa jobesimtarët dhe idhujtarët do të ndëshkohen me zjarr për mohimin e tyre të së vërtetës. Prandaj njeriu duhet të mendojë për fundin e tij dhe të përpiqet të jetë prej banorëve të xhenetit, sepse humbja e vërtetë është të humbësh jetën e përtejme.
Islami është feja e vërtetë që plotëson nevojat shpirtërore dhe trupore të njeriut, i jep qetësi dhe lumturi në këtë botë dhe është rruga e vetme që çon drejt fitores në botën tjetër. Dhurata më e madhe që Allahu u ka premtuar myslimanëve është xheneti — një jetë e përjetshme pa sëmundje, pa pikëllim e pa dhimbje, ku ka gjëra që syri nuk i ka parë, veshi nuk i ka dëgjuar dhe zemra e njeriut nuk i ka përfytyruar kurrë. Kush dëshiron lumturinë e vërtetë dhe shpëtimin e madh, le të dijë se rruga drejt saj është Islami — feja e vërtetë e Allahut që Ai e ka zgjedhur për robërit e Tij.
Kush dëshiron të hyjë në Islam, duhet të dëshmojë: “Nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe Muhamedi është i Dërguari i Allahut”, dhe të besojë në gjashtë shtyllat e imanit, të cilat janë themeli i besimit islam:
Të besojë në Allahun Një dhe ta adhurojë pa ortak.
Të besojë në engjëjt e Allahut.
Të besojë në librat që ka zbritur Allahu.
Të besojë në të gjithë profetët dhe të dërguarit, si: Ademi, Nuhi, Ibrahimi, Musai, Davudi, Isai dhe Muhamedi (paqja qoftë mbi ta).
Të besojë në Ditën e Fundit, në ringjallje, llogari, xhenet e xhehenem.
Të besojë në caktimin hyjnor, në të mirën dhe të keqen.
Allahu në Kuran ka thënë se shumë njerëz e refuzojnë të vërtetën duke ndjekur verbërisht prindërit e tyre, por kjo nuk do të jetë justifikim në Ditën e Gjykimit. Kërkimi i kënaqësisë së Allahut është më i vlefshëm se kënaqësia e njerëzve, sepse Ai është Krijuesi yt, Furnizuesi yt dhe Bërësi i mirësive ndaj teje. Mos e vono vendimin tënd dhe mos lejo që frika apo e kaluara të të pengojnë nga bekimi më i madh — hyrja në Islam dhe besimi në Allahun. Fitimi i vërtetë është të hysh në Islam dhe të bëhesh një rob besimtar i Allahut. Nëse ke frikë ta shpallësh hapur Islamin, mund ta pranosh në zemër dhe ta mbash fshehur derisa të gjesh momentin e duhur për ta shpallur.
Nëse dëshiron të hysh në Islam, çështja është e thjeshtë; nuk kërkon ceremoni apo vend të posaçëm. Thjesht shqipto me gjuhën tënde, duke e ditur kuptimin dhe duke besuar me zemër:
“Dëshmoj se nuk ka zot tjetër përveç Allahut, dhe dëshmoj se Muhamedi është i Dërguari i Allahut.”
Me këtë dëshmi hyn në Islam dhe fillon një faqe të re me Krijuesin tënd; Ai të fal mëkatet e kaluara dhe të jep shpërblim të madh. Pastaj mëso dalëngadalë çështjet e fesë sate, sepse Islami është një fe e qartë dhe e lehtë, pa asnjë vështirësi.
playsinline >
Hapat e tu drejt dijes
Stacione që të afrojnë me të vërtetën, duke filluar me dëgjimin për të reflektuar,
pastaj me leximin për të zbuluar,
dhe në fund me dialogun për të gjetur përgjigjen e qartë nga zemra e Islamit.
E drejta e autorit © 2025 – WhoCreatedYou